به قلم دوستم روح

شب  پشت ِ  شيشه‌های ِ  پنجره  سر  می‌خورد

و  با  زبان ِ  سردش

تهْ‌مانده‌های ِ  روز ِ  رفته  را  به  درون  می‌کشد

___________

 

 

توانی هنوز خوش لهجه ترین آواز را از گلوی زرد ترین قناری ِاین باغ

 

 

 بشنوی آن دخترک وقتِ بافتن با حنجره ی کوچکش ترانه می خواند

 

 

 ___________

 

 

تــــــــو بـــــــرو ... بـــــــــرو

مطمئـــن بــــــاش و بـــــــــرو

ضــــربـــه ات کـــاری بــــود

دل مــــــــن سخــت شکـــست

و چـــــــه زشــــــت

بـــه منـــو سادگی ام خندیـــدی

بـــه منـــو عشقــــــی پــــــاک

کـــه پـــــر از یــــاد تــو بــود

و بــــــــه یک قلـــب یتیــــــــم

کـــــه خیــــــالــــــــم می گفت

تــــــا ابـــــــد مال تــــو بــــود

تـــــــو بـــــــرو...

بـــــــرو تــــــــا راحت تـــــــر

تکـــــه هـــای دل خود را آرام

ســـــــرهـــــــــم بگـــــــــذارم

و بـــــه هـــــــــم بنــــد زنــــم

تـــــــو بـــــــرو

____________!!!

 

 

 

.
قبل از ازدواج ...

مرد: آره، ديگه نمي‌‌تونم بيش از اين منتظر بمونم.

زن: مي‌‌خواهى من از پيشت برم؟

مرد: نه! فکرش را هم نکن.

زن: منو دوست داري؟

مرد: البته!

زن: آيا تا حالا به من خيانت کردي؟

مرد: نه! چرا چنين سوالى مي‌‌کني؟

زن: منو مسافرت مي‌‌بري؟

مرد: مرتب!

زن: آيا منو مي‌‌زني؟

مرد: به هيچوجه! من از اين آدما نيستم!

زن: مي‌‌تونم بهت اعتماد کنم؟

حالا از پايين به بالا بخونيد

 

ساده نرو...

 

 

 

همیشه انقدر ساده نرو و مگذر

 

لا اقل نگاهی به پشت سرت کن۱

 

شاید کسی در پی تو میدود و

 

نامت را با صدای بی صدایی فریاد میزند!

 

و تو هیچوقت او را ندیده ای...

 

 

 

 

 

 

من توو شهر شیشه یی قانونی ندارم

 

 

 

 

 

روز اول بیش خود گفتم   دیگرش هرگز نخواهم دید   روز دوم باز میگفتم   

 لیک با اندوه وترس

 

روز سوم هم گذشت     برسرپیمان خود بودم   ظلمت زندان مرامیکشت 

  با زندانبان خود بودم

 

آن من دیوانه عاصی    درونم های هو میکرد   مشت بر دیوارها می کوفت 

  روزنی را جستجو میکرد

 

دردرونم راه می بیمود  همچو روحی در شبستانی   بر درونم سایه می

افکند   همچو ابری بر بیابانی

 

میشنیدم نیمه شب در خواب     های های گریه هایش را   در صدایم گوش

 میکردم   درد سیال صدایش را

 

شرمگین میخواندمش برخویش   از جه رو بیهوده گریانی  در میان گریه می

 نالید   دوستش دارم ...نمی دانی!!!

 

 

 

 

 بلخره تموم میشه ریاضت و زجر

من توو کنار همیم زیر نور شب

ستاره ها میسوزونن خاطرات بد

تولد دوباره ای ما میگیریم جشن

 

میخوام توو اتاقم تنها باشم

 

برو بیرون درم ببند

 

میخوام نوازش کنه صدای گیتار درد دلمو

 

منتظرم تموم بشم و پروازمو ببینم

 

بازم لمس کنی نبینم دوباره بهم بگی نه

 

بیخیالم

عشقی توو شهر پیادم

هرچند تو سیاه راهت

باخت ثابت بد شده عادتم

خیلی بد توو حقارتم

من از خودم شکایتم

کیه میگه من توو شهر شیشه قانونی ندارم

پس بزار بازم ببارم

بشین همیشه کنارم

که تووو طنین بهارم

ولی در حال فرارم

عزیزم بشنو صدایم توو رو میخواهم میخواهم...

از این حالتم بیزارم

من از دلهره بیدارم

شب و لرزه توو صدایم

وهم یه لحظه توو نگاهم

خیره شو چشاما بدون

ببین خیلی بد حالم

ببین اگه ۱۰۰ سالم

خیالت به سر دارم

منو بازم بسپارم

بیاد توو رو دوست دارم

 

 

 

 

  

 برو عشقم و بخند که اینه تنها راه چاره

 منم تنها و پیاده و تو سواره

منم همون که پایانم خیلی تلخه

درختای بلند روزم و شب میکنم با سایه

گرفتار تو بودم و زخمی شدم با کنایه...

 

داغ دلم تازه شد...

  یه روزی

              از اینجا میرم

                          دیگه من

                                     اروم ندارم

                بی توو زندگیم

                                   خراب شد

    هیشکی غیر تو ندارم

                                میدونم راهی نمونده

                                                       واسه بودنت

                                                                    کنارم

                                  دل من هواتو کرده

                                                 من میخوام

                                                        پیش تو باشم...

 

 

 

 

  خسته شدم

                   از این جدایی

      نمیخوام 

                         بی تو بمونم

   سخته بی  تو 

                            نمیتونم

                                           نمیتونم

                                                           نمیتونم...

   کاشکی عاشقت نبودم

                                از همون نگاه اول

                                              خیلی ساده

                                                        منو شکستی

                                    این نبود رسمش عزیزم...

 

 

---

دارم برای عاشقی                            اما یه وقت ازم نخوای

یه خط قرمز میکشم                               این خطا رو پاک بکنم

دورشو با اشک جونون                                  وای اگه اینجوری بشه

حسار سنگی میچینم                    یه عمر اسیرت میمونم

دارم برای این چشا                                  دارم یواش یواش به این

پرده ی مشکی میدوزم                 زمونه عادت میکنم                                                                 

تا هرکی توو نگاهمه                              سرم توو لاک خودمه

مثل شب تار ببینم                       خودمو تنها میبینم

دارم گناه خواستن و                               دارم دیگه یاد میگیرم   

 به گردن تو میندازم                     رو خنده هام مهر بزنم    

منو ببخش اگ همش                           سنگینی سکوتم و

تو رو مقصر میدونم                     به رخ چشما بکشم  

دارم به تقدیر بدم                                دارم مثل دیونه ها 

 همش شکایت میکنم              با سایه بازی میکنم

دلم همش پیش تو                              روم نمیشه بگم ولی

از تو حکایت میکنم.......            تو سایه ها دنبالتم...             

اما یه وقت ازم نخوای           این خطارو پاک بکنم

وای اگه اینجوری بشه         یه عمر اسیرت میمونم...

 

 

---

 

من  با اندازه عمرم

 واسه تو گریه کنار گذاشت

تویه قصه ام پشت این

همه زمستون یه بهار گذاشتم

میدونسم  که تویه شهر دلم

کوچه ها بن بسته همه

نمیدونم باز ندونسته چرا

با تو قرار گذاشتم

باز دوباره شب شده

شب که خرابم میکنه

دریا دلم که باشم

دنیا خرابم میکنه

کوله بار خستگیم

نشونه ی ارزو هامه

در خوابو میزنم

اونم جوابم میکنه

بیا تا نوشته هام

تموم بشه

دفتر من باز نمونه

یه ترانه دیگه توو هنجرم

منتظره ساز نمونه

بیا تا توو اسمون

با هم دیگه عکس یه فردا بکشیم

روی بال خسته هم

سنگینیه حسرت پرواز نمونه

 

 

وداع

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 دوس جونم واسه دیدن ادامه عکسا به ادامه مطلب برین

 

اینم شعر با احساس وداع...

 

امروز اومدم که بگم دارم میرم

امروز اومدم بگم خداحافظ عزیزم

رسیده وقت وداع من و تو مهربونم

امروز روز جدایی هست اما روز بی وفایی نیست

می دونم که درک می کنی رفتنمو نازنینم

یه چند وقت با هم بودن و حس کردیم

یه چند روز ترانه هایی با همدیگه خوندیم

ترانه هایی از دل تنگیمون

از تموم زندگیمون

اما بدون دوست خوب و مهربونم

امروز دیگه من باید برم

به یه جای دور اما خیلی نزدیک

به دورترین نقطه نزدیک دنیا

فکر نکن اگه برم تو از یادم می ری

نغمه ها تو نمی خونم، خیلی زود از ذهنم پاک می شی

فکر نکنی دلم برات دیگه نمی تپه

فکر نکنی دلم برات تنگ نمی شه

فکر نکنی دلم دیگه باهات نمی مونه

فکر نکنی نفس هام به یه جای دیگه بنده

فکر نکنی یادم میره خوبیاتو

تموم مهربونیها و عشق و وفاتو

فکر نکنی من که میرم تنها می شی

تنها تر از گذشته ها می شی

فکر نکنی یادش میره این دل من

که تو فقط می فهمی عاشقه این دل من

می دونم که رفتنم واسه هر دومون سخته

اما چاره ای نیست ، جدایی سخته همیشه

می دونم وقتی برم دلتنگی پر می کنه

جای منو توی قلبت ، اما می دونه

این دل ساده ی من همیشه

توی یاد تو زنده می مونه

همه ی خاطرات گذشته

دارم میرم دیگه تمومه

منتظرم بمون که این دلم بی تو طاقت نداره

تنهای تنها بمونه و زودی بازم بر میگرده.

ادامه نوشته