اشاره  کن به قلم تصویر مرگ و بکشه ______

به پای چوبی من/ تبر زده نگاه تو

/من نمیتونم برمو/تو هی میگی بهم برو

 /اخه من کجا برم /هرجا برم بازم تویی

/ پیش پای لنگ من/ یکه و تنها میدویی

 /تو و فاصله با هم /یکی شدین/ منو پاهام

 به رسیدن /نا امید

/ کاش میشد میرسیدم/ تا ببین

م/ تو و فاصله به هم /چیا میگید/

 من به تونمیرسم /ای همه خوبی من

/تو نه دور میشی نه نزدیک /به پای چوبیه من

 /به پای چوبی من/ تبر زده نگاه تو/

من نیمتونم برم /اما تو هی میگی برو...

پر از بغضم پر از گریــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه

پر از تلخی و شیرینــــــــــــــــــــــــــی

حالام کن دارم میــــــــــــــــــرم

منو هرگز نمیبینـــــــــــــــی

حلالم کن اگه دستـــــــام

به دستای تو عادت کــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرد

اخه دنیای عاشق کــــــــــــــــــــــــــــــــــــش

به ما دوتا خیانت کــــــــــــــــــــــــــــــــــرد

کلاف ارزوهامـــــــــــــــــــــــــــــــــــو

چرا هیشکی نمی بافـــــــــــــــه

برای ما دوتا عاشـــــــــــــــــق

جدایی دور از انصافـــــــــــه

تو بارونی ترین ابــــــــری

من از پاییز لبریــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــزم

چه مظلومانه میبــــــــــــــــــــــــــــــــــــاری

چه مظلومانه ...حلالم کــــــــــــــــــن

تمام سهم من از تــــــــــــــــــو

یه حلقس که تو دستامـــــــه

تمامه سهم تو از مـــــــــن

یه عشق بی سرنجامــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه

دســــــــــــــــــتات رو به من بیشتر باز بشه بیشتر

تا گوشتو بدیو بدونی که نیستم

چیزی که فکر مکینی تو واسه خــــــــــــــــــودت

یه کوه ســــــــــــــــــاختی و فکر میکنی ماله تو

ببین سینه سپره و شمشیر قلــــــــــــــــــم

تا روحــــــــــــــــــم ازاد شه از زنجــــــــــــــــــیر تنم

بزار بارون  بباره تو بیابــــــــــــــــــون قلبم

یه ذهــــــــــــــــــن شلوغ تو خیابون خــــــــــــــــــلوت

من یه عقــــــــــــــــــرب دارم که اســــــــــــــــــمش زبونه

اگه نیـــــــــــــــش نخوردی بدون حســـــــــــــــش نبود

من فکرم ناراحـــــــــــــــته ولی افکار تو شـــــــــــــــاد

یه دل تنگ دارم و یه شـــــــــــــــلوار گشاد

دارم میرم تو راهـــــــــــــــم جلو دیـــــــــــــــوانه وار

شعرامـــــــــــــــم مینویسم با یه لـــــــــــــــیوان اب

پاشـــــــــــــــدم و ساختم یه دیـــــــــــــــوار دورم

پـــــــــــــــس هرکی که خوابه بزار بیـــــــــــــــدار کنم

خدایا خدیا

                       اه ای خدایم

                                       صدایت میزنم

                                                                بشنو صدایم

شکنجه گاه این دنیاست جایم

                                       به جرم زندگی این شد سزایم

مرا بگزار با این ماجرایم

                                        نمی پرسم چرا این شد سزایم

گلویم مانده از فریاد و فریاد

                                               نداند کس غمه بغض صدا را

به بغض در نفس پیچید سوگند

                                             به گولهای در خون قلطید سوگند

به مادر سوگوار جاودانه

                                             که داغ نوجوانش دیده سوگند

خدایا خدایا حادثه در انتظار است

                                             به هر سو باد وحشی در گزار است

به فکر قتل عام لاله ها باش

                                              که خواب گل به گل

کابوس خام است

خدایم خدایم ای خدایم

ای پناه لحظه هایم

صدایت میزنم

بشنو صدایم

الهی در شب فقرم بسوزان

                            ولی محتاج نامردان نگردان

عطا کن دست بخشش همتم را

                                    خجل از روی محتاجان نگردان

الهی کیفرم را میپزیرم

                                   که از تو زات خود را پس نگیرم

کمک کن

                            کمک کن تا که با نا حق نسازم

برای عشق و ازادی بمیرم