کاش به همین سادگی بود(به قلم خودم)
احساس....شاید اینجا همان نقطه رهایی احساس است
شاید این همان نقطه ی پایان است
میخواهم فراموش کنم
همه چیز را ...تــــــورا ...مهربانی را ...شوق را ...انگیزه را...
درد دارد ... درد دارد ...ســـــــــخت است اما شدنی است
کشنده است! مــــــــــرگ.!..برای من تکراریست من بارها مرده ام
باید فراموش کنم صدایت را تا جـــــــــنون زده نشوم
حالم از این تکرار عاشـــــــقانه بهم میخورد
عاشقانه.....................اه خدایا مگر عشقی هم هست
نمیتوانم نمیکشم چرا کمکم به فراموشی نمیکنی
نابودیم = با فراموشیست
اما این بودن هم دست کمی جز نابودی ندارد
این بودن را این گونه نمیخواهم
چه میخواهی از من با توام...ای خاطره لابه لایی این خانه دنبال چه میگردی؟!
با چه اسیدی تورا از ذهن خود پاک کنم...خسته نشدی !
خسته نشدی هر شب به سراغ چشم های من امدی و به اشکش نشاندی
ایا باید کور شوم تا رهایم کنی...چه میگوییم کورها که بیشتر میبینند!
صدایم به کجا میرسد... ایا این سقف اجازه عبور صدایم میدهد
او عوض شده است میخندد اما بی من
گریه میکند اما بی شونه های من
میخوابد اما بی اغوش من
میرقصد اما بی دستان من
میجنگد اما نه بخاطر داشتن من
بی فایده اس وقت تلف میکنم صدایمم فقط در این اتاق میپیچد
اینجا چقدر تاریک است دلم از این همه تاریکی میگیرد
کبریت کجاس باید شمع ها رو روشن کنم
نگاه کن چقدر زیباس این شمع ها مثل من میسوزند
اما دوای ان ها یک فوت است تا از شعله نجات یابند ولی من چه...کاش به همین سادگی بود
چرا وقتی فریاد میزنم ایا امیدی هست صدایی میشنوم که میگوید هست ...هست ...هست
پس چرا این امید واهیست صدایم را میشنوییییییییییییییییییییییییییییییی!
دوستان اگه از این نوع پست خوشتون امد لطفا بگید تا بیشتر بزارم مرسی
من و تو دیگه تن__ها نیستیم چونکه