زندگی کوفتی
از این زندیکیه کوفتــــی بریـــــــــــده بودم
واژه هارو مثل پـــــــــازل تو هم چیده بودم
خســــــته بودم....همه چی رو مخـــــم بود
حتی خش خشه برگایی که زیر کفشم بود
اره کمــــــــم بود
اون چیــــــــرایی که داشتم
اما اونم اروزونیـــــــــتون
همونم نخواســـــــتم
فقط یه جرعه ارامــــــش به مــــــن بدید
منو تو مرداب اعصاب خوردی حولم ندید
تو ترافیک دستشو گداشته یه بند روی بوق
انگار نمیدونه دنـــــــیا خرتــــــو خر و شلوغ
نمیفهمه این روزا هـــــــــمه درگیر شدن
جوونا موهاشون سفیده ،چرا؟پیر شدن!
نه یکم ســــــخت تر از پیـــــــــــــر شدنه
اوله زنـــــــــدگی و تســـــــــلیم شدنه
یه کم خنــــــــــــده داره اما تهش تلخه
دنیا تناب شده وغمــــــــــــــاش حلقه
به دور گــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــردنم
اگه اخریش باشه قول میدم دم نزنم
اول بازیه و دست تــــسلیم بالاس
پشت سرم یه لشکر از این ادماس
که میخوان بیلیــــــط ادم و پس بدن
روح بشن تا تهش دنده عــقب برن
سه نقطه بزار و برو سر خط
ادامه ی داستان باشه واسه نسل بعد
شاعر:سحر سامانی...منبع: www.go3efand.blogfa.com
سلام این هفته یکم پکر بودم ![]()
شاید واسه همین این اراجیف و سر هم کردم

من و تو دیگه تن__ها نیستیم چونکه